Öfkeyi Yutma كظم الغيظ

Âl-i İmrân 3:134 muttakileri 'öfkelerini yutan ve insanları affeden' diye tanımlar; Şûrâ 42:37 'öfkelendiklerinde bağışlarlar' der. Fussilet 41:34 kötülüğü iyilikle savmayı öğütler. Mûsâ'nın Tûr'dan dönüşte öfkesi ve ardından duası (7:150-151) öfke ile tevbenin birlikte anlatıldığı bir örnektir.

1. Âl-i İmrân 134 birincil

   Onlar bollukta ve darlıkta Allah yolunda harcayanlar, öfkelerini yenenler, insanları affedenlerdir. Allah, iyilik edenleri sever.

2. Şûrâ 37 birincil

   (36-39) (Dünyalık olarak) size her ne verilmişse, bu dünya hayatının geçimliğidir. Allah'ın yanında bulunanlar ise daha hayırlı ve kalıcıdır. Bu mükafat, inananlar ve Rablerine tevekkül edenler, büyük günahlardan ve çirkin işlerden kaçınanlar, öfkelendikleri zaman bağışlayanlar, Rablerinin çağrısına cevap verenler ve namazı dosdoğru kılanlar; işleri, aralarında şura (danışma) ile olanlar, kendilerine verdiğimiz rızıktan Allah yolunda harcayanlar, bir saldırıya uğradıkları zaman, aralarında yardımlaşanlar içindir.

3. A'râf 150 ikincil

   Musa, kavmine kızgın ve üzgün olarak döndüğünde, "Benden sonra arkamdan ne kötü işler yaptınız! Rabbinizin emrini beklemeyip acele mi ettiniz?" dedi. (Öfkesinden) levhaları attı ve kardeşinin saçından tuttu, onu kendine doğru çekmeye başladı. (Kardeşi) "Ey anam oğlu" dedi, "Kavim beni güçsüz buldu. Az kalsın beni öldürüyorlardı. Sen de bana böyle davranarak düşmanları sevindirme. Beni o zalimler topluluğu ile bir tutma."

   Mûsâ'nın öfkesi ve duası

4. A'râf 151 ikincil

   (Musa), "Ey Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla. Bizi kendi rahmetine sok. Sen, merhametlilerin en merhametlisisin" dedi.

   Mûsâ'nın öfkesi ve duası

5. A'râf 199 ikincil

   Sen af yolunu tut, iyiliği emret, cahillerden yüz çevir.

6. Fussilet 34 ikincil

   İyilikle kötülük bir olmaz. Kötülüğü en güzel bir şekilde sav. Bir de bakarsın ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir.