Yetimi Gözetme رعاية اليتيم

'Yetimi ezme' (93:9), yetimin malını en iyi biçimde yönetme emri (2:220, 4:2) ve yetim malı yiyenlere uyarı (4:10) ilkenin çerçevesidir. Mâûn 107:2 yetimi itmeyi dini yalanlamanın belirtisi sayar; Fecr 89:17 ve Beled 90:15 yetime ikramı iyilik ölçüsü yapar.

1. Bakara 220 birincil

   Dünya ve ahiret hakkında düşünesiniz, diye böyle yapıyor. Bir de sana yetimleri soruyorlar. De ki: "Onların durumlarını düzeltmek hayırlıdır. Eğer onlara karışıp (birlikte yaşar)sanız (sakıncası yok). (Onlar da) sizin kardeşlerinizdir. Allah, bozguncuyu yapıcı olandan ayırır. Allah, dileseydi sizi zora sokardı. Şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

2. Nisâ 2 birincil

   Yetimlere mallarını verin. Temizi pis olanla (helali haramla) değişmeyin. Onların mallarını kendi mallarınıza katıp yemeyin. Çünkü bu, büyük bir günahtır.

3. En'âm 152 birincil

   Rüşdüne erişinceye kadar yetimin malına ancak en güzel şekilde yaklaşın. Ölçüyü ve tartıyı adaletle tam yapın. Biz herkesi ancak gücünün yettiği kadarıyla sorumlu tutarız. (Birisi hakkında) konuştuğunuz zaman yakınınız bile olsa adil olun. Allah'a verdiğiniz sözü tutun. İşte bunları Allah size öğüt alasınız diye emretti.

4. Duhâ 9 birincil

   Öyleyse sakın yetimi ezme!

5. Nisâ 10 ikincil

   Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler, ancak ve ancak karınlarını doldurasıya ateş yemiş olurlar ve zaten onlar çılgın bir ateşe (cehenneme) gireceklerdir.

6. İnsân 8 ikincil

   Onlar, seve seve yiyeceği yoksula, yetime ve esire yedirirler.

7. Fecr 17 ikincil

   Hayır, hayır! Yetime ikram etmiyorsunuz.

8. Beled 15 ikincil

   (14-16) Yahut şiddetli bir açlık gününde kendisiyle yakınlığı olan bir yetimi, yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

9. Maûn 2 ikincil

   (2-3) İşte o, yetimi itip kakan, yoksula yedirmeyi özendirmeyen kimsedir.